Opodatkowaniem budowli podatkiem od nieruchomości zajmie się Trybunał Konstytucyjny

Ponieważ sprawa rozstrzygana przez Trybunał Konstytucyjny jest kluczowa z punktu widzenia prowadzenia działalności gospodarczej dla szeregu branż polskiego przemysłu, PKPP Lewiatan przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu swoje stanowisko w zakresie objętym sprawą.

Zgadzając się w pełni z przedstawionym w pytaniu WSA w Gliwicach stanowiskiem, że przepisy art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2. ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: UPOL) są nieprecyzyjne, PKPP Lewiatan zwrócił uwagę, że nawet przyjęcie, jakoby UPOL w tym zakresie odsyłała do przepisów ustawy - Prawo budowlane, nie ułatwia ustalenia, co jest przedmiotem opodatkowania jako budowla, gdyż sama ustawa - Prawo budowlane jest w tym zakresie skonstruowana wadliwie.

W piśmie przekazanym do Trybunału Lewiatan zwraca uwagę na następujące mankamenty ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim odsyłała do nich UPOL:

1. Nieprecyzyjne kryterium całości techniczno-użytkowej (art. 3 pkt 1 lit. b/ ustawy - Prawo budowlane).

Zgodnie z tym przepisem obiekt budowlany, jakim jest budowla stanowi „całość techniczno - użytkową z instalacjami i urządzeniami". Sądy administracyjne na gruncie tego przepisu uznają, iż za obiekt budowlany można uznać cały kompleks przemysłowy, powiązany ze sobą funkcjonalnie. W ocenie PKPP Lewiatan taka wykładnia prowadzi do nieograniczonego rozszerzenia granic opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

2. Nieprecyzyjna treść art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.

Zakresy językowe pojęć zawartych w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane są tak pojemne, że można do nich zaliczyć bardzo wiele różnorodnych elementów, które nie charakteryzują się żadnymi cechami wspólnymi, pozwalającymi na wysnuwanie wniosków, odnośnie do uznania za budowlę innych, niewymienionych w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, elementów. Co więcej pojęcia te są często sprzeczne, bądź obarczone błędem logicznym idem per idem.

3. Nieprecyzyjna definicja urządzenia budowlanego (art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane).

Wskazany przepis formułuje dwa kryteria pozwalające na uznanie urządzenia za urządzenie budowlane, a zatem za budowlę w rozumieniu UPOL: (i) związanie z obiektem budowlanym; (ii) zapewnienie możliwości korzystania z obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Należy zwrócić uwagę, że powyższe kryteria, odczytywane łącznie, pozwalają na uznanie za budowle wszelkich urządzeń, które w jakikolwiek sposób związane są z funkcjonowaniem obiektu budowlanego.

4. Sprzeczność z celem regulacji

Brak precyzji i niejednoznaczność na gruncie art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane oraz art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane spowodował ukształtowanie praktyki orzeczniczej, która jest sprzeczna z wyrażonym w tytule rozdziału II UPOL celem regulacji prawnej i z odpowiadającym temu celowi określeniem kategorii obiektów objętych przedmiotem opodatkowania.

Konkludując PKPP Lewiatan zwrócił uwagę na niekonstytucyjność przepisów UPOL, a także przepisów ustawy - Prawo budowlane w zakresie , w jakim nie pozwalają na wyinterpretowanie z przepisów ustawy podatkowej normy, która pozwalałaby zakreślić granice przedmiotu opodatkowania i umożliwić podatnikom wywiązanie się z ciążących na nich obowiązków.

[Źródło: PKPP Lewiatan]