Zakup środka trwałego od osoby prywatnej

Data publikacji: 20.12.2007
AUTOR: ERGO / Anna Popiela BDP RADA

Czy w przypadku zakupu samochodu lub innego środka trwałego od osoby prywatnej obowiązują limity (kwoty graniczne) oraz co będzie kosztem dla firmy (KPiR) i w jakiej formie dokonać zakupu?

Czy w przypadku zakupu samochodu lub innego środka trwałego od osoby
prywatnej obowiązują limity (kwoty graniczne) oraz co będzie kosztem
dla firmy (KPiR) i w jakiej formie dokonać zakupu?

Zakup samochodu lub innego środka trwałego od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, powinien być udokumentowany cywilnoprawną umową kupna–sprzedaży, przy czym właściwie nie występują tu żadne limity.

Umowa kupna–sprzedaży jest najlepszym dokumentem świadczącym o tym, że dany wydatek można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Należy jednak pamiętać o podatku od czynności cywilnoprawnych i we właściwym terminie złożyć do urzędu skarbowego deklarację PCC-3 oraz zapłacić podatek wynikający z danej transakcji (art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).
Do końca 2006 r. obowiązek podatkowy ciążył solidarnie na kupującym i sprzedającym. Od początku 2007 r. obowiązek ten ciąży wyłącznie na kupującym. Ponieważ obowiązek opłacenia podatku PCC spoczywa na nabywcy, to opłata ta podwyższa wartość początkową środka trwałego, podobnie jak czynią to inne koszty związane z zakupem, poniesione do dnia przekazania środka trwałego do użytkowania. Do kosztów związanych z zakupem środka trwałego można zaliczyć w przypadku zakupu samochodu m.in. wydatki związane z rejestracją, czyli wykupienie tablic rejestracyjnych, opłaty za wydanie dowodu rejestracyjnego, a w przypadku zakupu innego środka trwałego – koszty transportu lub instalacji danego urządzenia.

Kosztem uzyskania przychodów mogą być jednorazowe odpisy amortyzacyjne środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 3500 zł. Od stycznia 2007 r. mali podatnicy mogą skorzystać z jednorazowej amortyzacji. Odpisy amortyzacyjne mogą być dokonywane jednorazowo od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych. Odpis musi być dokonany w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w danym roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Przeliczenia na złote dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło zdarzenie, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W przypadku zakupu samochodu osobowego o wartości początkowej przekraczającej 20 000 euro, nie będą kosztem uzyskania przychodu odpisy amortyzacyjne w części ustalonej od wartości przekraczającej równowartość 20 000 euro. Kwotę tę przelicza się na złote według kursu ogłaszanego przez NBP z dnia przekazania środka do użytkowania. Ubezpieczenie takiego samochodu również nie może być w całości kosztem uzyskania przychodu. Kwota ta powinna być ustalona w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona na złote według średniego kursu NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia, w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Anna Popiela
Biuro Doradztwa Podatkowego RADA
www.rada.net.pl