Remont placu postojowego - współinwestycja powiatu i banków: refaktury, VAT i deklaracja VAT-7

Data publikacji: 07.12.2011
AUTOR: ERGO / Radomir Graj, Agnieszka Sobańska ACCACE

Powiat w drodze przetargu podpisał umowę z wykonawcą na remont placu postojowego przed budynkiem administracyjnym. Równocześnie przez powiat zostały podpisane umowy z Bankiem PKO i Bankiem KBS na wspólne prowadzenie i finansowanie w/w zadania. Finansowanie odbywać się będzie proporcjonalnie tzn. Bank PKO 23,24% (tj. 14 088,73zł) wartości brutto zadania, a KBS 13,57% (tj. 8226,51 zł) wartość brutto zadania. W zawartej umowie pomiędzy bankami widnieje zapis, iż rozliczenie kosztów zadania nastąpi po zakończeniu zadania i nastąpi ono na zasadzie faktury wystawionej przez inwestora (Starostwo Powiatowe) z zastosowaniem tej samej ceny i stawki podatku VAT jak na fakturach wykonawców. Rozumiem, że wystawienie faktury przez powiat na współinwestorów to nic innego jak przepisanie faktury wystawionej przez wykonawcę tylko w podzielonej części przypadającej bankom. Jeśli jest ze stawką 23% lub zwolnioną należy zastosować taką samą stawkę, jest to tzw. refaktura. Interesuje nas, jak takie zdarzenie ma się do deklaracji VAT-7 i co z podatkiem VAT; jak powinno być to ujęte w rejestrze VAT? Czy jako powiat powinniśmy odprowadzić podatek od wystawionych faktur na banki? Zaznaczam, iż fakturę od wykonawcy płacił powiat wraz z należnym podatkiem VAT, czy ma jednak prawo do odliczenia sobie tego podatku? Jak wykazać to w deklaracji VAT-7?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że powiat podpisał umowę z wykonawcą na remont placu postojowego przed budynkiem administracyjnym. Zawarł również umowy z bankami PKO i KBS na współprowadzenie i współfinansowanie tego zadania w ujęciu proporcjonalnym (Bank PKO 23,24%, Bank KBS 13,57%). W myśl zapisu wynikającego z umowy zawartej pomiędzy powiatem a wyżej wymienionymi bankami, rozliczenie kosztów nastąpi po zakończeniu wykonanych prac na podstawie faktury wystawionej na powiat przez wykonawcę usługi.

Powyższy stan faktyczny należałoby odnieść do regulacji zawartych w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, gdyż polskie prawo podatkowe nie definiuje pojęcia refakturowania kosztów i refakturowania usług. Zgodnie z przytoczonym powyżej art. 28 Dyrektywy, w sytuacji, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Powyższe rozumowanie potwierdza również Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dn. 26.02.2010 (sygn. akt: IBPP3/443-920/09/KO).

W odniesieniu do powyższego, rozliczenie kosztów pomiędzy powiatem a bankami PKO i KBS powinno nastąpić niezwłocznie po otrzymaniu przez powiat faktury od usługodawcy poprzez wystawienie refaktur, które udokumentują odsprzedaż zakupionej wcześniej usługi w ujętym w umowie między powiatem a bankami PKO i KBS podziale procentowym. Oznacza to, że podmiot refakturujący usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich traktowany jest jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi i refaktury. Ponieważ refaktura dokumentuje odsprzedaż zakupionych wcześniej usług, powinna ona zawierać wszystkie dane dotyczące wykonanej usługi zawarte na fakturze pierwotnej, w tym właściwą stawkę podatku dla tej usługi, wynikającą z faktury pierwotnej (pod warunkiem, że charakter usługi się nie zmienił).

W skierowanym zapytaniu nie została zawarta informacja, czy realizowane zadanie – remont placu postojowego – będzie związane z działalnością opodatkowaną. Jest to istotne z uwagi na fakt, iż ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego określonych przesłanek. I tak, art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi, iż w zakresie, w jakim usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.  Zatem w sytuacji, gdy nabyte usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego i ujęcie go w deklaracji VAT-7 jako nabycie usług (poz. 51 i 52).

Odpowiedzią na pytanie, czy powiat powinien odprowadzić podatek od faktur wystawianych na rzecz banków, jest art. 30 ust 3 ustawy o podatku od towarów i usług, mówiący, iż w przypadku, gdy podatnik, działający we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług pomniejszona o kwotę podatku. Z przytoczonego zapisu wynika zatem, że powiat powinien odprowadzić podatek należny od refakturowanej, uzgodnionej w umowie proporcjonalnej części kwoty na obydwa banki i wykazać tę transakcję w deklaracji VAT (poz. 29 i 30).

Radomir Graj – dyrektor departamentu podatkowego
Agnieszka Sobańska – młodsza konsultantka
Accace Sp. z o.o.
ul. Wiejska 17, 00-480 Warszawa
www.accace.com

Podstawa prawna:
1. Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dn. 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz.Urz. UE L, Nr 347 s. 1 z późn. zm.
2. Ustawa z dn. 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.