Kontrola zarządcza w jednostkach budżetowych -
z praktycznym komentarzem

Polecamy Państwu e-książkę, która powstała z myślą o osobach odpowiedzialnych za wdrażanie i przeprowadzanie kontroli zarządczej w jednostkach sektora finansów publicznych.

Czytelnik znajdzie w niej omówienie obowiązujących przepisów, standardów i celów kontroli zarządczej, a także 5 wzorów z załącznikami, możliwych do zastosowania w każdej jednostce budżetowej, w tym m.in. regulaminy kontroli zarządczej, ankiety samooceny, rejestry celów i ryzyk, kodeks etyki.


Torby plastikowe na unijnym celowniku


Data publikacji: 20.05.2011
AUTOR: ERGO / PolskawUE

Drukuj artykuł

W jaki sposób najlepiej ograniczyć stosowanie plastikowych toreb na zakupy? Z takim pytaniem do obywateli krajów UE zwraca się Komisja Europejska.

Czy skutecznym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie opłat i opodatkowania,? A może inne opcje - takie jak zakaz korzystania z plastikowych toreb na zakupy w całej Unii - byłyby lepszym rozwiązaniem? Obywatele mają się także wypowiedzieć na temat szerszego propagowania opakowań ulegających biodegradacji oraz na temat zaostrzenia wymogów w zakresie biodegradowalności opakowań. W internetowej ankiecie można wziąć udział do sierpnia 2011 r.

Komisarz UE ds. środowiska Janez Potočnik stwierdził: „Pięćdziesiąt lat temu prawie nikt nie słyszał o torbie plastikowej jednorazowego użytku. Teraz torby takie – po kilkuminutowym wykorzystaniu – zanieczyszczają nasze środowisko przez dziesiątki lat. Jednak podejście społeczeństwa zmienia się i widać powszechną wolę zmian w tym zakresie. Dlatego rozważamy wszystkie możliwe rozwiązania, łącznie z ogólnounijnym zakazem stosowania plastikowych toreb na zakupy. Zależy nam na opinii możliwie dużej liczby osób, by uzupełnić nasze analizy naukowe oraz by ulepszyć strategię w tej kwestii, która obciąża nasze środowisko”.

Ograniczyć stosowanie plastikowych toreb na zakupy

Co roku obywatel UE zużywa średnio około 500 plastikowych toreb na zakupy. Większość z nich jest używana tylko jeden raz. W 2008 r. łączna produkcja plastikowych toreb na zakupy w Europie wyniosła 3,4 mln ton, co odpowiada masie ponad 2 mln samochodów osobowych. Niewielka masa i mały rozmiar plastikowej torby sprawiają, że często wymyka się ona z łańcucha przetwarzania odpadów i kończy w środowisku morskim, gdzie jej ostateczny rozkład może nastąpić setki lat później.

Niektóre państwa członkowskie podjęły już działania, aby ograniczyć stosowanie plastikowych toreb na zakupy: opłaty za torby, ustalenia z sektorem detalicznym i zakaz użytkowania pewnych rodzajów toreb. Żadnych konkretnych środków nie podjęto jednak na poziomie UE. W marcu 2011 r. unijni ministrowie ds. środowiska rozmawiali o wpływie plastikowych toreb na środowisko. Wyrażane przy tym obawy wskazywały, że UE powinna podjąć skuteczne działania.

Długość życia plastikowych toreb oznacza, że w wodach samego tylko Morza Śródziemnego unosi się obecnie około 250 mld cząstek plastiku, których łączna masa wynosi 500 ton. Cząstki te mogą powodować uduszenie morskich zwierząt, które je przypadkiem połykają lub mylą z pokarmem. Tworzywa sztuczne rozpadają się na niewielkie cząstki i mają wysoki potencjał zanieczyszczenia gleby i wody, gdyż mogą zawierać dodatkowe substancje, takie jak trwałe zanieczyszczenia organiczne.

Szersze propagowanie opakowań ulegających biodegradacji

Konsultacja społeczna ma również na celu zebranie opinii na temat tego, czy wymogi w zakresie kompostowalności i biodegradowalności określone w unijnej dyrektywie w sprawie opakowań są odpowiednie.

Dyrektywa nie umożliwia wyraźnego rozróżnienia między produktami ulegającymi biodegradacji, które powinny ulec jej w naturalnych warunkach środowiska, a produktami nadającymi się do kompostowania, które ulegają biodegradacji wyłącznie w kompostowniach. Reklamowanie opakowania jako ulegającego biodegradacji w sytuacji, gdy w rzeczywistości nie ulegnie ono biodegradacji w warunkach naturalnych, może wprowadzać w błąd i przyczynia się do zwiększenia ilości odpadów.

W konsultacji oczekuje się opinii na temat środowiskowych, społecznych i gospodarczych skutków wynikających z wprowadzenia środków na rzecz poprawy wymogów w zakresie biodegradowalności opakowań, w tym propagowania opakowań ulegających biodegradacji wśród konsumentów.

[Źródło: PolskawUE






czarty