To będzie najdroższy papieros w twoim życiu!

Data publikacji: 12.11.2010
AUTOR: ERGO / Kancelaria Prawna M. Szulikowski i Partnerzy

Od 15 listopada br. pofolgowanie nałogowi palenia wyrobów tytoniowych na przystanku może kosztować nawet kilkaset złotych.

Dnia 15 listopada 2010 r. wejdzie w życie nowelizacja ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2010 r., Nr 81, poz. 529, dalej „nowelizacja”).

Informacja o wejściu w życie nowelizacji, to dobra wiadomość dla wszystkich niepalących, gdyż jej głównym celem jest rozszerzenie obszarów objętych zakazem palenia tytoniu na większość miejsc publicznych, oraz ujednolicenie sankcji za ich nieprzestrzeganie.
 

Gdzie nie wolno będzie zapalić?
Po pierwsze, nowelizacja wprowadza zakaz palenia wyrobów tytoniowych na terenie zakładów opieki zdrowotnej i w pomieszczeniach innych obiektów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne, na terenie jednostek organizacyjnych systemu oświaty, oraz jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, na terenie uczelni, w pomieszczeniach zakładów pracy, w pomieszczeniach obiektów kultury i wypoczynku do użytku publicznego, w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych, w środkach pasażerskiego transportu publicznego oraz w obiektach służących obsłudze podróżnych, na przystankach komunikacji publicznej, w pomieszczeniach obiektów sportowych, w ogólnodostępnych miejscach przeznaczonych do zabaw dzieci oraz w innych pomieszczeniach dostępnych do użytku publicznego.

Aby powyższe zakazy były przestrzegane, nowelizacja nakłada obowiązek odpowiedniego oznakowania miejsc, w których palenie jest zabronione na właścicieli lub zarządzających obiektem lub środkiem transportu, w którym obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych. Powyższy obowiązek jest istotny ze względu na konieczność poszerzenia świadomości palaczy o nowo obowiązujących przepisach.

Warto przy tym również wskazać, że właściciel lub zarządzający będzie mógł wyłączyć spod zakazu palenia indywidualne pokoje w obiektach służących celom mieszkalnym, a także będzie on mógł wyznaczyć palarnię w domach pomocy społecznej lub domach spokojnej starości, w hotelach, w obiektach służących obsłudze podróżnych, na terenie uczelni, w pomieszczeniach zakładów pracy, w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych. Skuteczne wydzielenie takich indywidualnych pokoi przyczyni się z pewnością do likwidacji do minimum biernego palenia.
W nowelizacji przewidziano także, że właściciel lub zarządzający lokalem gastronomiczno-rozrywkowym z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji, będzie mógł wyłączyć spod zakazu, zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne, wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

Poza zasięgiem wzroku
Kolejną równie ważną zmianą, wprowadzoną nowelizacją, jest zakaz eksponowania w punktach sprzedaży przedmiotów imitujących opakowania wyrobów tytoniowych. Chodzi tutaj o wszelkie rekwizyty tytoniowe i produkty imitujące wyroby lub rekwizyty tytoniowe, oraz symbole związane z używaniem tytoniu.

Ponadto, nowelizacja wyznacza górną granicę grzywny, grożącej m.in. właścicielowi, który wbrew przepisom, nie umieścił informacji o zakazie palenia tytoniu, oraz osobie, która sprzedaje wyroby tytoniowe osobie poniżej 18 roku życia, na 2000 zł. Natomiast, palenie wyrobów tytoniowych w miejscach objętych zakazami, przykładowo na przystanku autobusowym, będzie podlegało karze grzywny do 500 zł.

Podsumowując, osoby niepalące nowelizację z pewnością ocenią pozytywnie, gdyż przyczyni się ona do wyeliminowania z korzyścią dla nich kolejnych stref biernego palenia. Natomiast osoby palące, dzięki umożliwieniu właścicielom stworzenia odpowiednich pokoi i stref palenia, również nie powinni czuć się poszkodowani. Zwrócić należy również uwagę, iż stworzenie przez właścicieli np. lokali gastronomiczno – rozrywkowych odpowiednich pokoi i stref palenia zwiększy niewątpliwie po ich stronie koszty działalności. Pod znakiem zapytania stoi z drugiej strony skuteczność egzekucji powyższych przepisów przez odpowiednie instytucje i czy przypadkiem te nowe regulacje nie pozostaną w istocie martwym przepisem, jak to jest np. w przypadku egzekwowania ograniczenia prędkości maksymalnej 50km/h w poruszaniu się przez pojazdy na terenie zabudowanym?

Maciej Szulikowski, Aneta Wrona-Kłoczko
M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna